Bu yazı Bakının Xətai rayonundakı 64
nömrəli tam orta məktəbin ibtidai sinif müəllimi Gülşən Mustafayevanın iş
təcrübəsindən bəhs edir.
Gülşən Mustafayevanın 1-ci sinifdə
apardığı “Mənim hüquqlarım” mövzusunda dərsi dinləyərkən dahilərdən birinin
işlətdiyi bu ifadəni xatırlayırdım: “Bizim gələcəyimiz uşaqlara bu gün necə
tərbiyə verməyimizdən asılıdır.” Gülşən Mustafayevanın 1-cilərinin təliminə
yanaşmasında mənim diqqətimi cəlb edən ilk mühüm məqam onun şagirdlərinin
şəxsiyyətinə böyük ehtiram bəsləməsi idi. Qarşısındakılar sanki onun ən doğma
adamları idilər. Əslində də belə olmalıdır. Təlimdə qazanaılan uğurların
təməlində dayanan ən mühüm amillərdən biri də məhz şagird şəxsiyyətinə qoyulan
hörmətdən qaynaqlanır. Özünə ehtiramın mövcud olduğu bir mühitdə insan özünü
rahat və gərəkli hesab edir. O, “Mənim hüquqlarım”ın tədrisi prosesini elə
qurmuşdu ki, birincilərin baxış bucağı bu mühüm mövzunun dərk ediləməsi ilə
üst-üstə düşsün. Seçilən iş formaları, iş üsulları, resurslar – hər bir məqam
ölçülüb – biçilmiş, insan hüquqlarının düşüncələrdə əks olunması, bu haqda
ilkin təsəvvürlərin formalaşması qarşıya məqsəd kimi qoyulmuşdur. Gülşən
müəllim problem şagirdlərə daha aydın olsun deyə, Activİnspire proqramında
hazırladığı slaydları nümayiş etdirdi. Slaydlar çox maraqlı məqamlarla zəngin
idi. Orada uşaqların nəyi edə biləcəyi və nəyi etməli olmadığı məqamlar əks
olunmuşdu. Müəllim problemi təzadlı şəkildə qoymaqla, elə dərsin əvvəlindəncə,
şagirdlərini düşünməyə, götür-qoy etməyə dəvət etmişdi. Onların hər biri
slaydlarda nümayiş olunanlara öz fikrini bildirmək həvəsində idilər. Hələ kiçik
yaşlarından şagirdləri qoyulan problem ətrafında aktiv müzakirəyə cəlb etmək,
onların öz fikirlərini müstəqil, eləcə də kollektiv şəkildə ifadə etmək
bacarığını formalaşdırmaq, əlbəttə ki, müstəsna hal kimi dəyərləndirilə bilər.
Xüsusilə də söhbət əgər uşaq hüquqlarından gedirsə, şagirdlərin fəallıq
göstərmələri daha diqqətəlayiq hal kimi dəyərləndirilməlidir.






